5 minutes ago, Emerald said:

Prvi veci radnicki strajk u komunistickoj Jugoslaviji se desio 1958 u rudniku Trbovlje, Slovenija. Radnici su se bunili da imaju male plate a kaorazlog za to je provejavoa stav da se centralna vlast u Beogradu mesa u cene uglja i drzi ih nisko.

Tada je doslo do sukoba Rankovica i Kardelja, sto je sve vise eskalirao u narednih 10ak godina, do Brionskog plenuma.

I to tako sto se Ranlkovic bunio da UDBa mora da resava Kardeljeve probleme i da on to treba da resi a neki su mislili da iza prostesta stoji Kardelj.

Alli recimo Slovenci nisu voleli Kardelja, znaci kao da nije bila percepcija kod njih da Kardelj navlaci (dovoljno) na njihovu stranu, a on sam mi je uvek davao vajb na nekog satro prenaglasenog strebera i opskurnog lika.

Recimo tesko mi je da zmaislim da Kardelj stoji iza protestsa, izuzev sto je negde fiksirao niske cene uglja. On je ionako bio zaduzen za implementaciju komunistickih ekonomskih eksperimenata.

1 minute ago, April said:

Iskreno, nisam pratio, prekjuče izašao iz bolnice, moram natenane da iščitam.

Ene, de, zar i ti?

Sta ti je bilo ako nije tajna?

7 minutes ago, alkibijad said:

Moguće da je to razbijanje reorganizacija što je krenula u nekom snažnijem obimu neposredno pred rat, posle iskustva 20 godina zajedničke države ( jer je podela na banovine iz 1929. godine opet više administrativna) i koja bi uspela da iznedri postepeno u miru odgovarajuću formu (ili kroz labavi savez ili putem razdruživanja) da nije došlo do Drugog svetskog rata i posledica istog - komadanje države, pa obnova pod drugim uslovima (sve iz početka, ali bliže kraju).

p.s. setio sam se jedne trivije kad je J.B.Tito govoreći sedamdesetih godina 20. veka, o događajima zaoštravanja odnosa sa SSSR-om nekoliko godina posle rata, rekao da je znao da ih ovi neće napasti jer je Staljin tad bio star čovek (70 godina), a u tim godina ljudi baš i ne započinju ratove.

Ako je Broz to stvarno izjavio onda je Jugoslavija imala mnogo srece. Sto se na kraju pokazalo, kada nije imala srece ali je ostao takav kadar.

Razlozi zasto Staljin nije udario su globalni dogadjaji,mnogo vazniji od Balkana. U trenutku izbijanja IB krize, koja je za Jugoslaviju znacajna, u Kini, neuporedivo vaznijoj zemlji za Moskvu, Mao izvodi preuzimanje. Koreja se ljulja a Amerika, jos uvek, jedina ima atomsku bombu. To je deo mozaika na koji gleda Moskva a koje lokalno, na Balkanu, nema neki znacaj sa stanovista Broza.

15 minutes ago, Vapad said:

Ah, kolega, i već u decembru referendum o istupanju u Slovenije, baš su se jadni namučili. I nije ih interesovalo da čuju predloge o labavoj federaciji ili rade na toj državi.

A hr, beše, oberučke prihvatila pa obrisala srbe iz ustava i nije htela ni da čuje za rezultate referenduma u 11 općina?

Ok ali svako gleda svoj interes, ni SLO ni HR nisu imali razlog da gledaju tudji interes.

6 minutes ago, Emerald said:

Ako je Broz to stvarno izjavio onda je Jugoslavija imala mnogo srece. Sto se na kraju pokazalo, kada nije imala srece ali je ostao takav kadar.

Oceubistvo, da se našalim.
Mada je Tito tad imao oko 80 ljeta.

9 minutes ago, Mel said:

Alli recimo Slovenci nisu voleli Kardelja, znaci kao da nije bila percepcija kod njih da Kardelj navlaci (dovoljno) na njihovu stranu, a on sam mi je uvek davao vajb na nekog satro prenaglasenog strebera i opskurnog lika.

Recimo tesko mi je da zmaislim da Kardelj stoji iza protestsa, izuzev sto je negde fiksirao niske cene uglja. On je ionako bio zaduzen za implementaciju komunistickih ekonomskih eksperimenata.

Pocetkom 60ih je Kardelj pao u nemilost Broza, prica se da je Broz ovlastio Rankovica da ga odstrani, sto Marko nije odradio, moguce da je to jedan od razloga smene, ne i jedini. U tom trenutku slovenacko rukovodstvo preti odvajanjem ako se Kardelj smeni.

Kardelj je uveo samoupravljanje jer se posle IB 1948, sovjetski sistem, drzavnog socijlaizma, morao zameniti necim. Takodje, samoupravljanje, nosi tu autonomisticku, decentrlizocvanu crtu, sto je Kardelj stalno gurao, smanjivanje uticaja centralne vlasti.

16 minutes ago, April said:

Iskreno, nisam pratio, prekjuče izašao iz bolnice, moram natenane da iščitam.

Moj lični stav je da za takve banalizacijee treba u najmanju ruku hajdovati, ako eskalira banovati.

Ali nikad ne dajem warn dok ne iščitam kompletnu komunikaciju, tako da ovo shvati uslovno.

OK, hvala:

19 minutes ago, Mel said:

Bas natezes, ali samo probavaj, mozda ti i uspe sta da se radi. Naci ces i da sam pominjala rat protiv Nemaca, prijavi me i za to. Onda kreni po ukrajinskim topicima, pa kad vidis rat protiv Rusa ili Rusi ovo Ukri ono onda ih sve djuture prijavi.

Muka je to kad ne mozes da negiras teroristicko antijugoslovenski karakter komunista placenih za svoj strani-placenik-domaci-izdajnik antidrzavni rad i teroristicko pregalastvo, od strane neprijateljske strane sile, sa deklarisanim neskrivenim ciljem razbijanja Jugoslavije na 5+ nezavisnih drzava, pa onda moras da pribegavas komi strategijama ocrnjivanja neistomisljenika.

Ali ja bih rekla ovako - kakav si ti to komunista ili njihov fan, kad ne branis javno proklamovanu komunisicku ideologiju? Ja npr da se smatram komunistom rekla bih zasto je dobro razbijati Jugoslaviju na 5+ drzava, zasto je antijugoslovenstvo dobro, ne bih recimo isla da trazim da banuju nekog ko dovlaci zakljucke Drezdenske konferencije na temu

Ma nosi se bre u pizdu materinu kokoško...

@April ovo nemoj da shvatis uslovno, bice dovoljan i permaban...

Vredece barem u CV...

I bilo bi bas trulo da obrises ovaj ćao post...

13 minutes ago, Emerald said:

Pocetkom 60ih je Kardelj pao u nemilost Broza, prica se da je Broz ovlastio Rankovica da ga odstrani, sto Marko nije odradio, moguce da je to jedan od razloga smene, ne i jedini. U tom trenutku slovenacko rukovodstvo preti odvajanjem ako se Kardelj smeni.

Jel imas nesto o ovome? Zanimljivo, mislila sam da je Tito od te prve ekipe jedino koliko toliko poverenja imao u Kardelja.

16 minutes ago, Mel said:

Jel imas nesto o ovome? Zanimljivo, mislila sam da je Tito od te prve ekipe jedino koliko toliko poverenja imao u Kardelja.

Be it as may, the growing consciousness about the necessity for a higher degree of decentralization to harmonize the existence of all parts and national entities of the Yugoslav state resulted in dosed, discreet antagonism within the top party and state leadership and much ambivalence on the part of the Yugoslav President. At the meeting of the Executive Committee of the Central Committee of the League of Communists of Yugoslavia of March 14, 1962, laying bare the antagonism between “republicans” and “centralists” Tito was still closer to the old practice of centralism. Top party officials were alerting of the depth of the social crisis, arguing, “Is our country still capable of holding its ground, to disintegrate not? Much blood has been shed in the name of the unity of our peoples, the unity of our community! And all this is now being questioned! So is this community capable of living or not? There are separatist tendencies…Some people of ours are more and more seeing the character and nature of decentralization as disintegration.”7 Tito called decentralization processes in the Yugoslav state and society dangerous, saying, “We should not be expected or blamed for strongly preventing such tendencies all the time.”8 Criticizing the practice of decentralization Аlеksаndаr Rаnkоvić told the same meeting, “Everyone seems to care for his own interests only, for his own sector or republic.” He resolutely condemned “dissolution” of the role of the League of Communists /SKJ/, as well as some republican and provincial leaderships turning SKJ into “a coalition of communists.”9 Unlike him, Edvard Kardelj was warning against “actual hegemonism and abolishment of the principle of people’s self-governance” for, as he put it, Yugoslavia could not make progress without unity, but the unity implying full respect for “national policies and independent republics.”10 The same as Kardelj never questioned the wholeness of the Yugoslav community, Rаnkоvić expressed doubts about the existence of republics; however, their different approaches to the practice of federalism were evident.11 Concluding the meeting, Tito invoked Rаnkоvić’s words and made it clear – by idealizing the post-war experience in the functioning of the federation – that party policy should be the one of Yugoslavianism with due respect for national specificities.12 Having condemned the growing particularistic tendencies but also claiming there would be no return “to the old” the Yugoslav President again manifested ambivalence while his strong criticism of /the attempts/ at “disintegrating and undermining our socialist community” only maintained the status quo for another couple of years.

https://www.yuhistorija.com/yug_second_txt01c1.html#:~:text=At%20the%20meeting%20of%20the,the%20old%20practice%20of%20centralism.

1 hour ago, Emerald said:

ako se saglase sve ostale clanice federacije(Clan 5, Ustava iz 1974). Raspad je bio moguce ako se svi dogovore oko toga.

Bukvalno nepostojeće, dakle bulazniš. I jedno i drugo se odnosi samo na nepovredivost avnojskih unutarnjih granica i vanjske granice cijele Jugoslavije.

Члан 5.

Територија Социјалистичке Федеративне Републике Југославије је јединствена и сачињавају је територије социјалистичких република.

Територија републике не може се мењати без пристанка републике, а територија аутономне покрајине — ни без пристанка аутономне покрајине.

Граница Социјалистичке Федеративне Републике Југославије не може се мењати без сагласности свих република и аутономних покрајина.

Граница између република може се мењати само на основу њиховог споразума, а ако се ради о граници аутономне покрајине — и на основу њене сагласности.

Apsolutno prva stvar koju su Slobo i Borisav rekli da namjeravaju povrijediti.

Edited July 2Jul 2 by Roger Sanchez

Граница Социјалистичке Федеративне Републике Југославије не може се мењати без сагласности свих република и аутономних покрајина.

Pa ko se otcepi povredjuje spoljnu granicu SFRJ, znaci nije bas tako kako kazes?

7 minutes ago, Roger Sanchez said:

Bukvalno nepostojeće, dakle bulazniš. I jedno i drugo se odnosi samo na nepovredivost avnojskih unutarnjih granica i vanjske granice cijele Jugoslavije.

Apsolutno prva stvar koju su Slobo i Borisav rekli da namjeravaju povrijediti.

Nisu Slobo i Borisav, nego Srbi...

Рођере пл. Санчезе, ni u ludilu nisam mogao da pretpostavim da cu te podrzati, ali - ako boga jedinoga, i katolickog i pravoslavnog znas - o'ladi molim te, mel je u ovo doba dana nacionalistickom amoku, ne hrani je iole smislenim pokusajima diskusije, tesko cemo preziveti ako se nastavi...

A kraj se ne nazire...

2 minutes ago, Mel said:

Pa ko se otcepi povredjuje spoljnu granicu SFRJ, znaci nije bas tako kako kazes?

Naravno da ne. Nego ne mogu recimo Predsjedništvo i SIV dati Bačku Mađarskoj ili Kosovo Albaniji ili pripojiti Trst ako se sve aktualne članice federacije ne slože, a posebno i podredno one kojih se to neposredno tiče. Granica SFRJ je vanjska granica, definirana prema vani. Mani se tih velikosrpskih konfabulacija i s razumijevanjem pogledaj još jednom što točno piše i tko što i do kada može blokirati.

Edited July 2Jul 2 by Roger Sanchez

16 minutes ago, Roger Sanchez said:

Bukvalno nepostojeće, dakle bulazniš. I jedno i drugo se odnosi samo na nepovredivost avnojskih unutarnjih granica i vanjske granice cijele Jugoslavije.

Apsolutno prva stvar koju su Slobo i Borisav rekli da namjeravaju povrijediti.

Vanjske granice se ne mogu menjati bez saglasnosti svih clanica.

Formalno, AP Kosovo je promenilo status na svojoj skupstini 23.3. 1989. Problematicno je kako je doslo do toga.

Edited July 2Jul 2 by Emerald

Narodi Jugoslavije, polazeći od prava svakog naroda na samoopredeljenje, uključujući i pravo na otcepljenje, na osnovu svoje slobodno izražene volje u zajedničkoj borbi svih naroda i narodnosti u narodnooslobodilačkom ratu i socijalističkoj revoluciji, a u skladu sa svojim istorijskim težnjama, svesni da je dalje učvršćivanje njihovog bratstva i jedinstva u zajedničkom interesu, zajedno sa narodnostima sa kojima žive, ujedinili su se u saveznu republiku slobodnih i ravnopravnih naroda i narodnosti i stvorili socijalističku federativnu zajednicu radnih ljudi — Socijalističku Federativnu Republiku Jugoslaviju, u kojoj, u interesu svakog naroda i narodnosti posebno i svih njih zajedno, ostvaruju i obezbeđuju...

Bukvalno član 1 stav 1 Ustava SFRJ iz 1974. Dakle pravo naroda na otcepljenje je osnovno načelo ustava.