2 minutes ago, April said:

Iskustvo nam govori da ljudi tako shvataju građanski rat. Britanija, Španija, Grčka, Nemačka, pa čak i Italija...ja sam nekad mislio da to ima veze sa naćinom i vrstom ishrane, ko kolje životinje može i ljude; a onda sam gledao kako se međusobno kolju Indijci... u svakom slučaju, da su stvari otišle na drugu stranu i da je jugoslovenska vojska u otadžbini sustigla partizane na rumunskoj granici, prilično sam siguran da ne bilo baš fer suđenja.

Pitanje je kako bi izgledao taj sbbkbb, podseticu da je u vrlo krvavom prethodnom ratu medjutim ulaz kraljeve vojske u Srbiju oznacio vracanje uprave i gradjanskog prava, niko nije koljacio Austrijance Nemce i mnogobrojne slovenske KundK vojnike, silovao i i tukao im zene, ubijao decu, otimao kuce i imanja. U ta nazadna crna vremena kraljevine smatralo se da postoje neka prava na sudjenja, imovinu i tako neke stvari, ne idealizujem da je bilo savrseno, ali kao bila je neka fora da se ne treba ponasati barbarski.

Kako bi to izgledalo da je uspostavljena kraljevina ponovo tesko je reci, ali eto recimo u Holandiji, pola zemlje bilo je protiv Nemaca a lepo su i nastradali od njih tokom WWII, a druge dve cetvrtine su sa njima obilato saradjivali. Ponovno uspostavljanje kraljevine dovelo je do nekog nivoa revansizma ali vise na nivou pokazivanja prstima na ljude i prezira ali se drzava trudila da to popegla i eto sad nakon vekova klanja izmedju svojih Srba i Hrvata to vise nije ni tema. A bila je i to do pre nekoliko decenija.

eto, melina baba kaze da je pravo vladalo u toj kraljevini

cak nije postojala ni sestojanuarska diktatura

Uz Maršala Tita junačkoga sina!

34 minutes ago, cedo said:

eto, melina baba kaze da je pravo vladalo u toj kraljevini

cak nije postojala ni sestojanuarska diktatura

@cedo moralista bi trebalo da zna da je low point Kraljevine 1 modus vivendi boljsevicke tvorevine, posle WW2. Ono sto je Kraljevina bila 6-7 godina, to je YUG ver. 2 bila 45-46.godina, ali na dopingu.

Ali, kad ovde pravnici govore sa setom o "uredjenosti" SFRJ, prosto je redundantno dalje komentarisati. Svi vi koje te i takve teze branite, zasluzujete AVtokratiju. Aferim momciluk...

Mitovi i legende, ovakvog tipa, zapatise se u narodu srpskome. Posle se ljutimo, sto nas zovu mitomanima. A sve sto je nase - mora da je bre najbolje ikada...

2 hours ago, cedo said:

obznana lorde, obznana

nista to nije cudno

a verujem da si i odgledao ovaj govor u glini sto postavih, no i bez njega sasvim sigurno znas za zlodela pocinjena sirom te lepe drzave

kada nekoga zakonom proglasis za lovinu, taj, ako prezivi, evoluira u zver, koja te rastrgne

ko zna, mozda je ta zver bila i previse humana pa korenja svog zla na ovim prostorima nisu pocupana, a mozda to jednostavno nije ni moguce

amerika je dokaz da jeste moguce prekriti druge nacionalne identitete, ali i pokazatelj da to nije garant da se zlo moze ubiti

to opet ne znaci da je jugoslavija (amerika) nesto lose, kao koncept. barem ubija zla sa nacionalnim predznakom

borba neprestana, u ljudima, jer zlo uvek nadje svoju nisu

Da razjasnimo malo stvari
Obznana i kasnije Šestojanuarska diktatura tretirani su kao vanredne mere radi očuvanja države, a ne kao trajni ideološki model vlasti. Parlamentarizam i demokratija nisu trajno ukinuti kao za vreme komunizma. Parlamentarizam je bio stvaran, postojale su stranke, izbori, skupština, relativno slobodna štampa i smene vlada.

Vanredne mere su uvedene zbog ekstremne polarizacije: komunističke revolucionarne aktivnosti posle Oktobarske revolucije i građanskog rata u Rusiji, atentata, separatizama i blokade institucija. Cilj nije bio ukidanje demokratije kao principa nego očuvanje države od raspada ili nasilja.
Prvo, što se Obznane tiče:
KPJ je prihvatala koncept diktature proletarijata,

boljševički model u Sovjetskom Savezu bio je eksplicitno jednopartijski i revolucionaran, KPJ je bio njihova ispostava, u Rusiji je još trajao građanski rat

deo partijskog diskursa zaista je podrazumevao rušenje postojećeg poretka, deo komunista otvoreno je zagovarao rušenje monarhije i revolucionarno preuzimanje vlasti,

Iz ugla tadašnje države, pitanje je bilo: da li dozvoliti organizaciji da legalno deluje ako joj je krajnji cilj ukidanje samog sistema koji joj omogućava legalnost.

To nije bio samo jugoslovenski problem. Slične rasprave postojale su širom Evrope između dva rata, posebno nakon iskustva boljševičke revolucije i građanskog rata u Rusiji.
Dalje, imamo:
pokušaj atentata na regenta Aleksandra I Karađorđevića 1921,

ubistvo ministra unutrašnjih poslova Milorada Draškovića od strane komuniste Alije Alijagića,

aktivnosti grupe Crvena pravda koju su i tadašnji režim i deo istoriografije opisivali kao terorističku organizaciju.
Sto se Sestojanuarske diktature tiče:
Šestojanuarska diktatura formalno je počela 6. januara 1929, kada je Aleksandar I Karađorđević ukinuo Vidovdanski ustav, raspustio Narodnu skupštinu i zabranio rad stranaka. Njena najtvrđa faza završava se donošenjem tzv. Septembarskog ustava 3. septembra 1931. godine. Tada je formalno obnovljen ustavni poredak i uvedena skupština, pa se obično kaže da je diktatura trajala od 1929. do 1931. period 1931–1934 nazivaju „kontrolisanim parlamentarizmom“ ili „ublaženom diktaturom“, a ne punim višepartijskim sistemom. Posle atentata na Aleksandra I Karađorđevića u Marseju dolazi do daljeg popuštanja režima tokom namesništva kneza Pavla.
Po obimu represije i broju žrtava, većina istoričara bi se složila da se represija posleratne komunističke vlasti u FNRJ teško može direktno izjednačiti sa Šestojanuarskom diktaturom i bilo čime u Kraljevini.

Posle Drugog svetskog rata dolazi do:

masovnih likvidacija bez suđenja,

obračuna sa stvarnim i potencijalnim političkim protivnicima,

logora i zatvora,

konfiskacija imovine,

jednopartijskog sistema bez legalne opozicije.

U jugoslovenskom slučaju često se pominju:

Blajburška repatrijacija i „križni putevi“,

posleratna streljanja u Srbiji,

logori poput Golog otoka nakon sukoba sa Staljinom,

potpuna monopolizacija političkog života od strane Komunističke partije Jugoslavije.

Nasuprot tome, iako je režim Aleksandra I Karađorđevića bio autoritaran, on ipak nije bio totalitaran u meri karakterističnoj za komunističke režime 20. veka.
Nije postojao sistem masovne revolucionarne represije uporediv sa sovjetskim modelom ili posleratnim komunističkim obračunima.

Q.E.D.

Edited May 10May 10 by Lord Protector

24 minutes ago, cedo said:

eto, melina baba kaze da je pravo vladalo u toj kraljevini

cak nije postojala ni sestojanuarska diktatura

Za Mel evo sta je Lucijin deda po ocu (srbijanski seljak) pricao za izbore u Kraljevini: seljaci prodaju svoj glas za gumene opanke, jedan dobiju pre a drugi posle glasanja/provere. Da ne bude zabune, ne zauzimam stranu, samo ne treba idealizovati. Evo crtica i za tvoju stranu: taj deda je bio istraumiran periodom Otkupa. I nesto za one neutralne: najveca trauma su mu bili lesevi na nekom brdu gde su "Srbi na Srbe udarili". Njega su Nemci odveli da cuva prugu, i po potrebi eto da pocisti leseve posle bratoubilacke bitke.

Hvala Cedo na onom linku, ne secam se da sam ga ikad videla. Sad gledam taj intervju i mislim kako zanimljiv covek, kakav fascinantni zivot... Tito me nije zanimao bas zbog kulta licnosti, ignorisanje sam videla kao tihi otpor, nepristajanje na rezim. Ali nikad nisam imala percepciju da je nekakav psihopata kao sto su diktatori po pravilu. Sad po secanju rekla bih da sam ga najvise videla kao sarmantnog, vestog manipulatora i hedonistu 🙄 Sad mi jako zao sto imamo samo ovo malo direktnog "progovori da te vidim" uvida. Ljubazan i kulturan sagovornik, empatican, iskren... Nista diktatorsko u govoru i stavu.

@Lord Protector iako si naveo samo i jedino cinjenice, sace ti objasne levokrilci PPP, koliko si delulu. Jer ipak, SFRJ>>>Albanija E. Hoxe, Blgarija T. Zhivkova ili Rumunija Ceausescua.

jadni kreator obznane biva ubijen od strane onih koje je zabranio. ma nemoguce

i to biva povod za jos stroziji zakon o zastiti drzave koja, je li, mora da se stiti. sta ces. drzava

posle taj isti zakon upotrebljivan ne samo protiv komunista, vec i protiv drugih, sto samo smiruje(TM) strasti i posledicno sestojanuarskom diktaturom dovodi do ekstremne radikalizacije hrvatske politicke scene sto nas nosi do najvecih pokolja (ne daj boze da pravdam, da neko ne pomisli) nad srpskim stanovnistvom

cvor i spirala koju ni tito nije uspeo da rascivija. eto toliko je ta zastita drzave bila benigna

al, da se razumemo, titova jugoslavija losa, a ono pre nje bolje, jer je krace trajalo.

kamo srece da je jugoslavija potrajala, ova titova

13 minutes ago, Lucia said:

Za Mel evo sta je Lucijin deda po ocu (srbijanski seljak) pricao za izbore u Kraljevini: seljaci prodaju svoj glas za gumene opanke, jedan dobiju pre a drugi posle glasanja/provere. Da ne bude zabune, ne zauzimam stranu, samo ne treba idealizovati. Evo crtica i za tvoju stranu: taj deda je bio istraumiran periodom Otkupa. I nesto za one neutralne: najveca trauma su mu bili lesevi na nekom brdu gde su "Srbi na Srbe udarili". Njega su Nemci odveli da cuva prugu, i po potrebi eto da pocisti leseve posle bratoubilacke bitke.

Hvala Cedo na onom linku, ne secam se da sam ga ikad videla. Sad gledam taj intervju i mislim kako zanimljiv covek, kakav fascinantni zivot... Tito me nije zanimao bas zbog kulta licnosti, ignorisanje sam videla kao tihi otpor, nepristajanje na rezim. Ali nikad nisam imala percepciju da je nekakav psihopata kao sto su diktatori po pravilu. Sad po secanju rekla bih da sam ga najvise videla kao sarmantnog, vestog manipulatora i hedonistu 🙄 Sad mi jako zao sto imamo samo ovo malo direktnog "progovori da te vidim" uvida. Ljubazan i kulturan sagovornik, empatican, iskren... Nista diktatorsko u govoru i stavu.

jao, srce si

ako moram da biram izmedju tih i ovih danasnjih, vucicevih izbora, i onih titinih izbora, koje da odaberem. pitam se pitam se

i sad ce neko da me ubedjuje da je to titino bilo najgore. more ...

a mogli smo da predjemo sa titinih na neke bolje izbore, nije da nismo

Evo kako su neki videli Broza:

The famous British actor Richard Burton in its diary described how the meeting with JOvanka Broz and Josip Broz Tito and why he was not impressed by the two of them. He wrote that Tito and Jovanka lived in incredible luxury, incomparable to anything else he had seen in his life, the famous actor wrote in his diary

When Richard Burton and Elizabeth Taylor arrived on Briony in July 1971, they were greeted, he says, "by a country-looking woman and a small man with a big belly."

Burton and Taylor arrived in Yugoslavia back in 1971 in order for Burton to prepare for the role of Tito in the film "The Battle of Sutjeska".

In his diary, he writes that Tito was very boring to him, but Elizabeth Taylor was fascinated by the Yugoslav leader.

All in all, Tito and Jovanka Broz did not impress Richard Barton, and he recorded this in his diary:

"We arrived safely and drove a car – a Mercedes-Benz – to and through Pula, where the ship was waiting for us. At the airport, a lot of photographers and journalists and TV personalities were waiting for us. Common questions – How does it feel to play a big man?, How much do you know about Tito? They gave us a villa not far from Tito. It was very hot - there was no air conditioning. Mrs. Broz welcomed us to the villa. A large woman with a very rustic appearance and extremely charming, but with a devastating smile. We were offered canapés (I ate them, removing the bread), and champagne, which I declined, and delicious Turkish coffee, which I did not refuse," Burton wrote.

Then on August 1 he wrote: "Tito had a long but pleasant day and a short afternoon nap. We presented the President and his wife with Van Cleef & Arpels jewelry and a watch. When Tito asked me about the script, I said I think he's a little underrepresented in it and how he needs to be stronger and that the role is too small. He said it was okay to be bigger, which the director really liked. So maybe I'll have something better and more to do than just stand around and look like a "man of destiny".

.

.

Before meeting the president of Yugoslavia and his wife, Richard Burton wrote in his diary on July 21, 1971:

"I spent most of yesterday with the Yugoslavs discussing Tito's film. Lots of fascinating stories about communism and Russia, but mostly about Tito. We are going, at Tito's invitation, to see him on the twenty-eighth. "Should be very interesting to say the least," he wrote.

The film "The Battle of Sutjeska" is a World War II war film about "Operation Schwartz", as the Germans who launched it called it. The goal was to destroy Yugoslav partisan units near Sutjeska, in southeastern Bosnia. The battle began on May 15 and ended on June 16, 1943. 7.500 partisans, men and women, died. Although the Germans, supported by the NDH soldiers, lost only 514 soldiers, the partisans managed to escape the encirclement of the German forces and survive. It was a decisive battle for Allied military aid in the continuation of the war, as soldiers of the British military mission joined the General Staff of the People's Liberation Army of Yugoslavia (PLA) and witnessed the role of the Partisans in the resistance against the Germans. Tito was wounded in the battle, on June 9 his hand was injured in a bomb explosion. He was saved from certain death by the German shepherd Tigar, who jumped on him and pushed him away.

.

The military character appealed to Richard Burton, but the character of President Tito, according to his records, not so much.

"I was a little annoyed by the nervousness that was felt while the servants were serving. Tito and Jovanka live in incredible luxury, incomparable to anything else I have ever seen. After lunch, the president and I talked a lot about the war, and especially about Sutjeska. I asked him if he liked Stalin. I waited a long time for him to answer me, and in the end he said that "he likes him, that is, he admires him as a politician, but he doesn't like him as a man."

"He called us at 16:00 and in a convertible Lincoln Continental – "a gift from Zagreb", I think he said – he started driving. Immediately, about fifty meters from the house, driving over a very sharp pavement, he punctured the front right tire. Instead of stopping and killing the engine, he revved up and we held on and swayed for about ten nervous seconds. He suddenly looked very old and even smaller after the car incident, but he was soon back to his old, confident self. , Burton wrote.

.

"At 9.30:XNUMX I saw a journalist who asked me many questions about why I was doing all this. Over and over I repeated by heart "Great man", "Great opportunity", "I hope I can get justice". I was actually hoping that they would be able to do me justice. Give me a tool and I'll get on with the job. If Elizabeth Taylor hadn't been in awe of Tito's power and glory, I would have packed up and run. It was a huge effort to endure the boredom – especially the endless translated conversations. Both Tito and Madame Brose tell long stories without letting the translators interrupt them, so that when they were done, I didn't even care what they were talking about.

We left the presidential villa exactly at 9.50:35 am. Then directly on a small power yacht – top speed 160 knots, 120 tons, 30 feet – we sailed around hundreds of islands in this part of the world. Beautiful cities and hundreds of new hotels. The beaches, mostly with stones, crowded with tourists. They earned an average of XNUMX million a year, they say. Almost everyone hails the president's yacht, and he returns the greetings. The President proudly told me that his coast was the best defense in Europe and that under all the islands there were a large number of weapons, submarines and cannons hidden in caves.

We had lunch on the islet facing Brioni, but before that the boring presentation of the house and property was mandatory:

"This is from Indonesia, from Sukarno himself. "This is the work of the people of Macedonia", "This is from Sudan". I noticed that most of the people present were smiling out of boredom long before the end of the lunch despite the fact that they had been drinking. Person E (Elizabeth Taylor) was, of course, an exception. She was having fun. "It's a good thing I don't drink, because I might start asking some very awkward questions," Burton wrote.

.

.

In the end, Richard Burton admitted that Tito is not quite as boring as he originally portrayed him

"There were occasional bright moments" - the actor wrote in his diary, sharing an interesting conversation between Elizabeth and Tito:

Tito in English: "I was very glad when my grandmother died"
Elizabeth: "Why?"
Tito: "Because he wouldn't beat me anymore."
Elizabeth: "That's a terrible thing to say."
Tito: "She was small but strong and always angry."

We met Churchill, who was near Onassis' yacht. Churchill accepted a small dose of whiskey, and Tito a standard large dose.

"Why so small?" "You taught me to drink big," asked Tito.

"Then we both had power." "I don't have it now, and you still have yours," said Churchill.

.

Power corrupts. I doubt if Tito sees the regular "Joe" (common man) where he himself came from, except when he is waving a flag and carrying a banner. Last night we went to see a movie at the Roman Amphitheater in Pula.

"The streets were crowded with sailors, frozen in a calm attitude, behind them masses of people clapped their hands all along the route." Elizabeth was the star of the evening, much bigger than Tito, or at least equal. When we entered the Colosseum, everyone stood up and applauded. Elizabeth was deeply impressed. I'm cynical, as always," Burton wrote in his diary.

Tito was last mentioned in the diary on August 2, 1971.

Iz dnevnika RIčarda Bartona.

Ceo članak

34 minutes ago, Lord Protector said:

Posle Drugog svetskog rata dolazi do:

masovnih likvidacija bez suđenja,

obračuna sa stvarnim i potencijalnim političkim protivnicima,

logora i zatvora,

konfiskacija imovine,

jednopartijskog sistema bez legalne opozicije.

U jugoslovenskom slučaju često se pominju:

Blajburška repatrijacija i „križni putevi“,

posleratna streljanja u Srbiji,

logori poput Golog otoka nakon sukoba sa Staljinom,

potpuna monopolizacija političkog života od strane Komunističke partije Jugoslavije.

Nasuprot tome, iako je režim Aleksandra I Karađorđevića bio autoritaran, on ipak nije bio totalitaran u meri karakterističnoj za komunističke režime 20. veka.
Nije postojao sistem masovne revolucionarne represije uporediv sa sovjetskim modelom ili posleratnim komunističkim obračunima.

Q.E.D.

jadne ustaše i četnicyyyyy :(((

3 minutes ago, cedo said:

ako moram da biram izmedju tih i ovih danasnjih, vucicevih izbora, i onih titinih izbora, koje da odaberem. pitam se pitam se

Pronađimo sličnosti:

Neposredno pre završetka Drugog svetskog rata, na inicijativu Saveznika, održani su pregovori između rukovodstva Narodnooslobodilačkog partizanskog pokreta (NOP) i predstavnika Kraljevske vlade u izbeglištvu, koji su zaključeni sporazumima Tito—Šubašić, kojima je dogovoreno stvaranje koalicione vlade, koja bi vodila zemlju do održavanja parlamentarnih izbora. Privremena vlada DFJ formirana je 7. marta 1945. i u nju su ušli predstavnici Nacionalnog komiteta oslobođenja Jugoslavije (NKOJ) i predstavnici Vlade Kraljevine Jugoslavije u egzilu. Oslobođenjem Jugoslavije od okupatora, komunisti su defakto preuzeli vlast u zemlji, nakon čega su otpočeli sa pripremom izbora za Ustavotvornu skupštinu koji su zakazani za 11. novembar.

Komunistička partija (KPJ) formirala je 1. avgusta 1945. Narodni front Jugoslavije široku koaliciju, koja je pored masovnih organizacija poput Ujedinjenog saveza antifašističke omladine Jugoslavije (USAOJ) i Antifašističkog fronta žena (AFŽ), okupljala i pojedine građanske partije, među kojima su bile Jugoslovenska republikanska stranka Jaše Prodanovića i Narodna seljačka stranka Dragoljuba Jovanovića. Nosilac liste Narodnog fronta bio je maršal Josip Broz Tito.[1]

Milan Grol predsednik Demokratske stranke pokušao je da formira listu Udružene opozicije, u kojoj bi okupio opozicione stranke, a pre svega Hrvatsku seljačku stranku (HSS) i delove Jugoslovenske radikalne zajednice (JRZ), koja nije obnovila rad nakon rata. Kako je ostao usmaljen u ovom pokušaju, a istovremeno bio napadan od strane komunističke vlasti, odustao je od ove ideje. Političari opozicionih stranaka, koji su zbog odsustva ličnih i političkih sloboda bezuspešno kritikovali komunističku vlast, odlučili su se na bojkot izbora.

Smatrajući predstojeće izbore veoma bitnim za legitimitet vlasti koju su osovojili u ratu komunisti su vodili veoma živu predizbornu kampanju organizujući masovne skupove i konferencije u čitavoj zemlji. Po zidovima su lepljeni plakati i ispisivane poruke sa pozivima za glasanje za Narodni front. Iako opozicija nije učestvovala ni u kampanji ni u izborima, bila je napadana kao „stari neprijatelj naroda koji točak istorije vuče natrag”. Kod birača je stvorena atmosfera referenduma na kome se glasa za stari ili novi svet, za republiku ili monarhiju i dr. Optužujući opoziciju, kao i sve one koji su protiv politike Narodnog fronta da su reakcionari, nastao je izraz „ćorava kutija”.

Na čiji modus operandi podseća ovaj boldovani deo?

6 minutes ago, Filozof manijak said:

Evo kako su neki videli Broza:

Iz dnevnika RIčarda Bartona.

Ceo članak

zanimljivo, treba imati na umu da je Tito znao 10 jezika, ne racunajuci bosnaski i crnogorski, malo cudno za bravara iz Zagorja.

E da jos nesto iz tog intervjua iz 1972: Tito se nada/zavarava da ce samoupravljanje (!?) biti kohezioni faktor koji ce ocuvati Jugoslaviju. 😀 (i samo tad jeste zvucao neiskreno, kao dq deklamuje, a ne veruje). Mislim da vazan razlog (ne jedini) zasto YU nije mogla opstati je sto je nedostajao 1 jedini pravi kohezioni faktor: demokratija (i vreme da se stabilizuje). Od starta je bila skrojena po nacijama, ocekivano da ce se tako i rasivati ako nema drugacijih niti da se ispovezu delovi.