Ko je od njih dvojice bio više oštećen raspadom države kada je reprezentacija u pitanju? Ja bih rekao Divac.

Rađa doktor, definicija kul igrača, a ova dvojica neka se šibaju

2 minutes ago, Milošica said:

Rađa doktor, definicija kul igrača, a ova dvojica neka se šibaju

divac i rađa ne mogu u istu rečenicu

Just now, kud u maglu Simoviću said:

divac i rađa ne mogu u istu rečenicu

Ali mogu u istu Kuću slavnih

divac je kao petica mogao da igra i “pleja”

tim u kome je igrao divac je imao više opcija, plus je saigrače u timu činio boljim

kao retko koji, naročito visoki igrač, divac je maltene celu karijeru proveo bez većih povreda

to su mrvice na tasu za dve takve karijere

13 minutes ago, kud u maglu Simoviću said:

divac i rađa ne mogu u istu rečenicu

Ma Vlade je nesumnjivo kompletniji, nego mi je Dino nekako baš drag igrač. Uz PSD verovatno omiljeni ex-you.

Rađa je nabo pesnicom Rašniranog braneći svog trenera - W

ako ga je udario po njonji, mozda je tu koren njegovih navika. kao dr haus, bori se sa bolovima & genijalnoscu

Horatio "Tato" Lopez, urugvajski reprezentativac, najbolji strelac Olimpijskog turnira u Los Anđelesu 1984. godine sa 24,9 poena po utakmici (uz odličnih 7,8 skokova i 5,6 asistencija). Urugvaj je na kraju turnira bio šesti.
https://www.youtube.com/watch?v=e9kWwUT0vmE&t=2s


Ovaj 198 cm visoki krilni košarkaš pohađao je koledž u SAD, da bi se povratkom u Urugvaj okitio titulom kontinentalnog reprezentativnog šampiona Južne Amerike 1981. godine.
Bio je polivalentan igrač, krasio ga je odličan pregled igre, dobar ulaz, kao i snalažljivost pod samim košem.
Ponekad je igrao i na pozicijama jedan i dva.
U Evropi je odigrao jednu sezonu i to 1985/1986. godine zajedno sa Oskarom Šmitom i Nandom Đentileom za tim Mobilđirđi iz Kazerte (bio je drugi strelac iza Oskara tu sezonu), kada su uspeli doći do finala italijanskog plej ofa i finala Kupa Kuraća.
https://www.youtube.com/watch?v=lHTu0aQeBgM

Posle izleta u Evropu vraća se u Južnu Ameriku, gde nastupa za klubove iz Argentine i Brazila.
Nakon završene karijere posvetio se novinarskom radu, predavanjima i pisanju knjiga.
Uz autobiografiju, napisao je nekoliko knjiga u kojima se bavi problemom zavisnosti (klađenje, narkotici). Piše i o problemu vezanom za panične napade koji su mu se događali tokom i posle završetka sportske karijere.

Edited June 23Jun 23 by alkibijad

Gotivan mi je ovaj Zadranin, ovde kad uzme da se žali kako sve sam reže i montira, fali samo da zakuka da mu duva promaja i gori ručak.

Bob McAdoo ili Robert Allen McAdoo jr. je bio prva zvezda NBA lige koju smo kao klinci imali prilike češće gledati u Evropi kao igrača zbog njegove italijanske karijere od 1985. godine.
Posmatrajući košarkašku životnu priču- broj 2 dominira sudbinom Boba McAdooa: igrao je na dva koledža (Vincennes i Severna Karolina), draftovan je od strane klubova iz dve profesionalne lige (ABA i NBA), drugi pick na NBA draftu 1972., dva puta NBA šampion sa L.A. Lakersima, u NBA je nosio dva broja na dresu kroz karijeru (11 i 21), beleži profesionalnu košarkašku karijeru u dve države: SAD i Italija, dva puta osvajač Kupa šampiona sa Milanom, a isto toliko puta je osvojio i Pallacanestro).
https://www.youtube.com/watch?v=D8Xdu09o1pA&t=153s

Bob McAdoo se uglavnom po svojim navikama i osobinama u nekim sportskim tekstovima navodi kao prva prava streč četvorka u NBA, iako se sa svojih 206 centimetara visine percipira i kao centar, sa izvanrednim skok šutem koji nije bio samo estetski interesantan, već i veoma produktivan.

Završnu univerzitetsku godinu Bob je proveo u Severnoj Karolini (gde je jedne godine pobedio u takmičenju u atletskoj disciplini skok u vis sa preskočenih 193 centimetra te tako postao i atletski šampion Severne Karoline).

Prilikom drafta 1972. godine, tim iz tada konkurentske ABA lige Virginia Squires je McAdooa odabrala kao prvog na draftu te lige, ali je Bob odlučio da prihvati ponudu NBA lige i tima Buffalo Bravesa gde je izabran kao drugi pick na draftu.

Za vreme njegove karijere u Buffalo Braves (danas L.A. Clippers) Bob McAdoo je ostvario značajne, pre svega, individualne rezultate.

U Buffalu je bio MVP NBA lige sa 23,5 godine i više puta najbolji strelac NBA lige sa prosekom od preko 30 poena po utakmici (pre trojke).

Klupski NBA uspeh ostvariće kao NBA veteran u L.A. Lakersima (gde je dospeo posle više trejdova) i tu će osvojiti dve titule prvaka NBA (1982. i 1985.) pružajući dobru ofanzivnu podršku ulascima sa klupe.

Sa navršenih 35 godina Bob McAddo se seli u Italiju u Olimpiju iz Milana, gde će sa D'Antonijem, Meneghinom starijim, Gallinarijem starijim, Premierom, mladim Pittisom, osvojiti dva Kupa šampiona i dva italijanska košarkaška prvenstva. Bobov broj na dresu u Milanu je 15, jer tradicionalno 11-icu oblači Dino Meneghin.

Bio je MVP final fora Kupa šampiona 1987. godine (kad je Meneghin promašio zicer nad zicerima koji ih je mogao koštati titule), a iste godine na McDonalds turniru reprezentaciji SSSR dao je 37 poena kao član Tracera (Milano)

Neki snimci iz McAdoove evropske igračke karijere:
https://www.youtube.com/watch?v=XIe345qxUXs

https://www.youtube.com/watch?v=wWY0mcZ4D8k

Posle je Bob McAdoo na pragu četrdesete prešao iz Milana u Forli, a pokušaj da zaigra i u trećem italijanskom klubu iz Fabriana (1992. godine) dovodi nas do kraja njegove igračke karijere.
Bob je nekoliko godina živeo u Italiji sa suprugom Patricijom, a zatim se seli na Floridu gde je postao pomoćni trener u ekipi Miami Heat.

Edited June 25Jun 25 by alkibijad

možda i jedini igrač koji je bio legenda i u americi i u evropi po učinjenom.

Edited June 25Jun 25 by uini

secam se kad je igrao u milanu. mnogo mocan. bio je jos jedan amerikanac sa njim ali ne mogu da se setim kako se zove.

33 minutes ago, bradilko said:

secam se kad je igrao u milanu. mnogo mocan. bio je jos jedan amerikanac sa njim ali ne mogu da se setim kako se zove.

During his tenure, he played alongside these notable teammates: [1]

• Mike D'Antoni: The legendary point guard and future NBA head coach.

• Ken Barlow: American forward who was a crucial piece of the 1987 "Grand Slam" roster.

• Earl Cureton: American forward/center who briefly played with McAdoo during the 1989–90 season.

• Floyd Allen: American forward who was part of the 1988–89 Philips Milano squad.

• Bill Martin: American forward who suited up for the team during the 1988–89 season